Tania książka - "Trans-Atlantyk. Ślub" to książka Witolda Gombrowicza, opublikowana w 1953 roku w Paryżu przez Instytut Literacki. Ta edycja, będąca pierwszym wydaniem na obczyźnie, jest uznawana za biały kruk, czyli wyjątkowo rzadkie i cenne wydanie kolekcjonerskie. Książka zawiera dwa znaczące dzieła Gombrowicza: "Trans-Atlantyk" oraz "Ślub", a także wstęp autorstwa Józefa Wittlina oraz komentarze samego autora.

"Trans-Atlantyk" to powieść, napisana w latach 1950-1951, która w groteskowy i satyryczny sposób przedstawia perypetie narratora będącego alter ego autora w Argentynie, gdzie Gombrowicz przebywał na emigracji po wybuchu II wojny światowej. Powieść, stylizowana na staropolski język, krytykuje polskie mity narodowe i stereotypy, tworząc ironiczny obraz polskiej rzeczywistości na obczyźnie.

"Ślub" to dramat z 1946 roku, który eksploruje tematy chaosu, porządku, wolności i zniewolenia. Główny bohater, Henryk, powraca z wojny do rodzinnego domu, gdzie zderza się z absurdem i surrealizmem. Dramat porusza kwestie tożsamości, władzy oraz relacji międzyludzkich, stawiając pytania o sens i strukturę rzeczywistości.

Wstęp Józefa Wittlina, cenionego pisarza i eseisty, wprowadza czytelnika w kontekst powstania obu utworów oraz miejsce Gombrowicza w literaturze polskiej i światowej. Komentarze autora dołączone do wydania oferują cenne wglądy w jego twórcze zamierzenia, interpretacje oraz refleksje na temat jego pracy.

Pierwsze wydanie "Trans-Atlantyk. Ślub" w Paryżu jest wyjątkowe nie tylko z powodu swojej literackiej wartości, ale również jako świadectwo działalności polskich intelektualistów na emigracji. Wydane przez Instytut Literacki, który odegrał kluczową rolę w publikowaniu i promowaniu polskiej literatury na obczyźnie, stanowi istotny element polskiego dziedzictwa kulturowego.

Białe kruki w literaturze

"Białe kruki" to określenie używane do opisania wyjątkowo rzadkich, wartościowych i poszukiwanych wydań książek. W literaturze białe kruki mają szczególne znaczenie dla kolekcjonerów i miłośników literatury. Są to zazwyczaj pierwsze wydania, książki z autografami autorów, limitowane edycje czy egzemplarze z unikalnymi cechami, które wyróżniają je spośród innych.

Wśród innych znanych białych kruków można wymienić:

• Pierwsze wydanie "Don Kichota" Miguela de Cervantesa z 1605 roku.
• Pierwsze wydanie "Harry'ego Pottera i Kamienia Filozoficznego" J.K. Rowling z 1997 roku, zwłaszcza te, które zawierają błędy drukarskie.
• Pierwsze wydanie "Ulissesa" Jamesa Joyce’a z 1922 roku.

Białe kruki są cenione nie tylko za swoją rzadkość, ale także za znaczenie historyczne i literackie. Posiadanie takiego egzemplarza jest marzeniem wielu bibliofilów, a wartość tych książek często wzrasta z czasem, czyniąc je cennymi inwestycjami.

ub" w Paryżu jest wyjątkowe nie tylko ze względu na swoją zawartość literacką, ale również jako świadectwo działalności polskich intelektualistów na emigracji. Wydane przez Instytut Literacki, który odegrał kluczową rolę w publikowaniu i promowaniu polskiej literatury na obczyźnie, stanowi istotny element dziedzictwa kulturowego Polski.

Wartość tego pierwszego wydania jest podkreślana przez jego rzadkość i znaczenie historyczne, czyniąc je cennym obiektem dla kolekcjonerów i miłośników literatury.

Witold Gombrowicz (1904-1969) był jednym z najważniejszych i najbardziej oryginalnych pisarzy polskich XX wieku. Jego twórczość, która obejmuje powieści, dramaty, opowiadania oraz eseje, jest znana z eksperymentalnego stylu, głębokiej ironii i intelektualnego buntu przeciwko konwencjom społecznym i literackim.

Wczesne życie i edukacja

Gombrowicz urodził się 4 sierpnia 1904 roku w Małoszycach, w zamożnej rodzinie ziemiańskiej. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie kontynuował edukację w Paryżu. Mimo że prawo nigdy go nie pasjonowało, te studia dały mu pewne podstawy intelektualne, które później wykorzystywał w swojej twórczości.

Debiut literacki

Debiut literacki Gombrowicza miał miejsce w 1933 roku z publikacją zbioru opowiadań "Pamiętnik z okresu dojrzewania", który został później rozszerzony i opublikowany jako "Bakakaj". Te wczesne utwory, charakteryzujące się ironicznym tonem i absurdalnym humorem, już wtedy wskazywały na oryginalność jego stylu.

Kluczowe dzieła

"Ferdydurke" (1937)

"Ferdydurke" to najważniejsza powieść Gombrowicza, która przyniosła mu pierwsze znaczące uznanie. Powieść eksploruje tematy niedojrzałości, formy i tożsamości, a jej główny bohater, Józio, zostaje wciągnięty w groteskowy świat, gdzie musi zmierzyć się z absurdem konwencji społecznych. "Ferdydurke" jest znana z jej anarchistycznego stylu i językowych eksperymentów, które stały się znakiem rozpoznawczym Gombrowicza.

"Trans-Atlantyk" (1953)

"Trans-Atlantyk" to satyryczna powieść napisana w stylu staropolskim, opowiadająca o doświadczeniach Gombrowicza na emigracji w Argentynie. Powieść jest pełna ironii i groteski, krytykując polskie mity narodowe i stereotypy. Jest to dzieło głęboko autobiograficzne, które odzwierciedla osobiste rozterki autora związane z jego tożsamością i przynależnością narodową.

"Ślub" (1953)

"Ślub" to dramat, który Gombrowicz napisał jeszcze przed wojną, ale opublikował po jej zakończeniu. Dramat ten jest metafizyczną opowieścią o chaosie, porządku, wolności i zniewoleniu, w której główny bohater, Henryk, powraca do domu z wojny i konfrontuje się z surrealistyczną rzeczywistością. "Ślub" jest uważany za jedno z najważniejszych dzieł teatru absurdu.

Życie na emigracji

W 1939 roku Gombrowicz wyjechał do Argentyny na pokładzie statku "Chrobry" tuż przed wybuchem II wojny światowej. Początkowo miał zamiar wrócić do Polski, ale wojna uniemożliwiła mu powrót. Pozostał w Argentynie przez ponad dwie dekady, żyjąc w trudnych warunkach i pracując w różnych zawodach, od urzędnika bankowego po nauczyciela języka francuskiego.

Późniejsza twórczość i uznanie

W latach 60. Gombrowicz zaczął zdobywać międzynarodowe uznanie, szczególnie we Francji, gdzie jego prace zostały przetłumaczone i docenione. W 1963 roku wrócił do Europy, najpierw do Berlina, a później osiadł we Francji. W tym okresie napisał swoje ostatnie wielkie dzieła, w tym powieść "Kosmos" (1965), która zdobyła prestiżową nagrodę Prix Formentor.

Śmierć i dziedzictwo

Witold Gombrowicz zmarł 25 lipca 1969 roku w Vence we Francji. Jego twórczość, pełna intelektualnych prowokacji i głębokiego zrozumienia ludzkiej natury, pozostaje wpływowa do dziś. Jego dzieła są studiowane i podziwiane na całym świecie, a on sam uważany jest za jednego z najważniejszych pisarzy polskich i europejskich XX wieku.

Białe kruki Gombrowicza

Pierwsze wydania jego książek, szczególnie te publikowane na emigracji, takie jak "Trans-Atlantyk. Ślub", są uważane za białe kruki. Są to rzadkie i cenne egzemplarze, które stanowią istotne artefakty literackie. Inne białe kruki w twórczości Gombrowicza to m.in. pierwsze wydania "Ferdydurke" oraz jego "Dzienników", które dokumentują życie i myśli pisarza w latach jego największej twórczej aktywności.

Trans-Atlantyk Ślub Witold Gombrowicz Paryż 1953

Książka w dobrym stanie, używana, lekko pożółkłe strony

okładka miękka

Wydawnictwo Instytut Literacki

Liczba stron 320

EAN / ISBN:

Biały kruk - książka trudna do kupienia