Tomik „Agresty”, wydany przez Wydawnictwo Czytelnik w 1963 roku, to jedno z najbardziej dojrzałych i symbolicznych dzieł Stanisława Grochowiaka, poety, dramatopisarza i jednego z najwyrazistszych głosów pokolenia powojennego. Książka, wydrukowana na papierze czerpanym o grubej, szlachetnej fakturze, sama w sobie stanowi wyjątkowy przedmiot edytorski – staranny, elegancki, dopracowany w każdym szczególe, jak przystało na publikację poety o tak wyrazistej wrażliwości.

„Agresty” to zbiór wierszy, w których Grochowiak łączy brutalny realizm z metafizyczną zadumą nad ludzkim losem. Jego poezja, często określana mianem turpistycznej, odkrywa piękno tam, gdzie inni widzą brzydotę: w zniszczeniu, codzienności, przemijaniu. Autor nie boi się materii życia – cielesności, bólu, choroby, śmierci – ale poprzez nie szuka istoty człowieczeństwa i transcendencji.

Tom „Agresty” przynosi poezję gęstą od obrazów, zmysłową, rytmiczną, pełną napięcia między sacrum a profanum. W wierszach Grochowiaka miłość, wiara i rozpacz splatają się w jedno, a prostota przedmiotów i sytuacji staje się punktem wyjścia do refleksji nad bytem i losem artysty.

Wydanie z 1963 roku jest dziś poszukiwaną pozycją kolekcjonerską – nie tylko ze względu na ograniczony nakład, ale i wyjątkową jakość druku oraz edytorskie dopracowanie, które podkreśla wagę poezji Grochowiaka w polskiej literaturze współczesnej.

Dla kogo ta książka

• dla miłośników poezji współczesnej,
• dla osób zainteresowanych twórczością Stanisława Grochowiaka i nurtem turpizmu,
• dla kolekcjonerów pierwszych wydań literatury polskiej XX wieku,
• dla czytelników, którzy cenią piękno języka, głębię refleksji i fizyczną jakość książki.

„Agresty” to poezja cielesna i duchowa zarazem – surowa, pełna sprzeczności, a przez to niezwykle ludzka. Tom, który nie starzeje się, lecz dojrzewa z czytelnikiem.

Stanisław Grochowiak (1934–1976)

Stanisław Grochowiak był jednym z najważniejszych poetów polskich drugiej połowy XX wieku – twórcą, który potrafił połączyć brutalny realizm z duchową wrażliwością, codzienność z metafizyką, cielesność z sacrum. Urodził się 24 stycznia 1934 roku w Lesznie. Po ukończeniu szkoły średniej studiował polonistykę na Uniwersytecie Poznańskim, a po studiach na stałe związał się z Warszawą, gdzie pracował jako redaktor i publicysta. Współtworzył i redagował m.in. czasopisma „Współczesność”, „Poezja” i „Nowa Kultura”.

Debiutował w 1956 roku tomem „Ballada rycerska”, który od razu zwrócił uwagę krytyków i czytelników. W jego poezji pojawiły się wtedy elementy, które miały na stałe zdefiniować jego styl: turpizm, czyli estetyka ukazująca piękno w tym, co zniszczone, brzydkie, przemijające; fascynacja cielesnością i materialnością świata; głęboka, choć często ukryta duchowość.

Grochowiak był poetą kontrastów – z jednej strony zmysłowy, wręcz barokowy w języku i obrazowaniu, z drugiej pełen prostoty i skupienia. Jego utwory, choć mocno osadzone w rzeczywistości powojennej Polski, często odwołują się do archetypów, biblijnych i mitologicznych motywów. W poezji, dramatach i prozie poszukiwał człowieczeństwa w doświadczeniu cierpienia i upadku, ale też w akcie tworzenia i miłości.

Do najważniejszych tomów poety należą:

• Ballada rycerska (1956)
• Menuet z pogrzebaczem (1958)
• Agresty (1963)
• Nie było lata (1969)
• Haiku-images (1972)
• Bilard i inne wiersze (1975)

Był również autorem dramatów, m.in. Szachy, Partita na instrument drewniany, Lęki poranne, a także prozy poetyckiej i szkiców krytycznoliterackich.

Mimo intensywnej działalności twórczej i uznania środowiska literackiego, jego życie naznaczone było chorobą i zmaganiami wewnętrznymi. Zmarł przedwcześnie w Warszawie w 1976 roku, mając zaledwie 42 lata.

Grochowiak pozostawił po sobie dorobek, który do dziś fascynuje językiem, wyobraźnią i odwagą. Uważany jest za poetę „ciemnego piękna” – człowieka, który potrafił opisać świat bez upiększeń, a jednak z głębokim współczuciem i czułością dla ludzkiego losu.

Cechy jego twórczości:

• wyrazista metaforyka i rytmiczność języka,
• fascynacja ciałem, materią, fizycznością,
• obecność motywów religijnych i moralnych,
• sprzeczność między duchowością a biologicznością,
• barokowy przepych formy zestawiony z prostotą treści.

Stanisław Grochowiak należy dziś do grona klasyków polskiej poezji współczesnej – poetów, których głos nadal brzmi świeżo, mocno i prawdziwie.

Stanisław Grochowiak Agresty

Książka w dobrym stanie, używana, posiada pieczątkę

Okładka miękka

Liczba stron: 96

Wydawnictwo Czytelnik

Wydanie 1

Niski nakład 2250 egz.

ISBN