Tania książka - W pierwszej połowie XVIII w. w Europie nastąpiło przewartościowanie podejścia do poszczególnych rodzajów wojsk. Było to spowodowane upowszechnieniem się taktyki liniowej, zwiększaniem możliwości bojowych piechoty oraz użyciem na szerszą skalę artylerii polowej. Ówczesne armie zachodnioeuropejskie stawały się coraz liczniejsze, zwiększając przede wszystkim procentowy udział piechoty w swoich strukturach. W efekcie w połowie tego stulecia jazda stanowiła zazwyczaj tylko ok. 1/4 wojska liniowego. W tym samym czasie w armii Rzeczypospolitej Obojga Narodów nadal utrzymywano anachroniczne mechanizmy organizacji wojska, a kawaleria oparta na ochotniczym zaciągu stanowiła niemal połowę sił zbrojnych. Próby zmiany tego stanu rzeczy, podejmowane za panowania Augusta III, ze względów politycznych nie zostały zrealizowane. Dopiero po objęciu władzy przez Stanisława Augusta Poniatowskiego udało się przeprowadzić niezbędne reformy armii. Wówczas to sformowano pułki przedniej straży – jednostki łączące w sobie polskie tradycje z zachodnioeuropejską organizacją. Zostały one zorganizowane w latach 1768–1775, w trakcie konfederacji barskiej oraz buntu chłopskiego na Ukrainie. Ich ewolucja, pod względem struktury organizacyjnej, miała miejsce w latach 1776–1786, a ostateczna forma nadana im została postanowieniami Sejmu Czteroletniego. Pułki przedniej straży w okresie pokoju wypełniały różnorodny zakres obowiązków, natomiast w latach 1792–1794 miały znaczący udział w działaniach wojennych.

Pułki przedniej straży Wojska Koronnego w latach 1768 1794

Autor:

Maciej Trąbski

Książka w bardzo dobrym stanie, nowa, lekko zakurzony rdzeń

Okładka miękka

Liczba stron: 202