„Po Wojaczku” to ważna i unikalna antologia, która gromadzi twórczość polskich poetów z lat 1971–1991 – okresu niezwykle dynamicznego i złożonego zarówno w literaturze, jak i w historii Polski. Tytuł tomu nawiązuje do postaci Rafała Wojaczka, jednego z najbardziej tragicznych i fascynujących twórców powojennej poezji, który stał się punktem odniesienia dla wielu poetów następnych dekad.

Antologia prezentuje szerokie spektrum głosów literackich, obejmując autorów różnych pokoleń, wrażliwości i estetyk. Znajdziemy tu zarówno poetów związanych z nurtem Nowej Fali (Stanisław Barańczak, Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski), jak i twórców posługujących się językiem metafizycznym czy religijnym (Jan Twardowski). Obecni są klasycy współczesności – Zbigniew Herbert i Wisława Szymborska – których twórczość stanowi trwały fundament kultury literackiej XX wieku, a także autorzy odważnie eksperymentujący z językiem i formą, jak Miron Białoszewski.

W tomie znalazły się również utwory poetów takich jak Ernest Bryll, Tomasz Gluziński, Jacek Kaczmarski, Piotr Skórzyński, Tadeusz Różewicz, tworzących obrazy rzeczywistości lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych – czasu napięć społecznych, stanu wojennego, kryzysu politycznego i narodzin opozycji demokratycznej.

Antologia ukazuje, jak polska poezja odpowiadała na wyzwania epoki – z jednej strony kontynuując indywidualne poszukiwania estetyczne, z drugiej podejmując dialog z rzeczywistością polityczną i egzystencjalną. To panorama twórczości, która łączy refleksję nad kondycją człowieka z walką o wolność słowa i niezależność myśli.

Dla czytelnika współczesnego książka ta stanowi zarówno świadectwo czasów, jak i zbiór dzieł ponadczasowych, które mimo upływu lat wciąż pozostają aktualne i inspirujące.

Rafał Wojaczek (1945–1971) to jedna z najbardziej wyrazistych i tragicznych postaci w polskiej poezji powojennej. Choć jego życie było krótkie – zmarł samobójczą śmiercią w wieku 26 lat – pozostawił po sobie twórczość, która na trwałe weszła do kanonu literatury polskiej.

Wojaczek był poetą buntu, desperacji i egzystencjalnej skrajności. Jego wiersze pełne są niepokoju, cierpienia, prowokacji, ale też niezwykłej szczerości i wrażliwości. Łączył w nich ton osobistego wyznania z brutalnym obrazowaniem, co sprawiało, że odbiorcy mieli poczucie obcowania z twórczością autentyczną, „pisaną własną krwią”. W swoich tekstach poruszał tematy śmierci, miłości, cielesności, samotności i tragicznej kondycji człowieka.

Choć jego debiut poetycki nastąpił w 1969 roku tomem „Sezon”, już wtedy wywołał ogromne poruszenie. Styl Wojaczka – brutalny, obrazoburczy, a jednocześnie intymny i liryczny – od razu wyróżnił go na tle ówczesnych poetów. Kolejne zbiory, jak „Inna bajka”, tylko ugruntowały jego pozycję jako twórcy, którego głos nie da się pomylić z żadnym innym.

Śmierć Wojaczka uczyniła go poetą–mitem, symbolem pokolenia, które nie godziło się na kompromisy ani w sztuce, ani w życiu. Właśnie dlatego redaktor antologii Kamil Ratyniecki uczynił jego nazwisko punktem odniesienia dla tomu „Po Wojaczku”. Symbolizuje on bowiem nie tylko koniec pewnej epoki w literaturze, ale też początek nowej – twórczości lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, która wciąż mierzyła się z pytaniami o sens życia, wolność jednostki i siłę słowa.

Dzięki Wojaczkowi antologia zyskuje wymiar nie tylko historyczno-literacki, lecz także symboliczny – pokazuje, że jego duch i pytania, jakie stawiał w swojej poezji, unosiły się nad całym pokoleniem poetów tworzących po 1971 roku.

Po Wojaczku antologia poezji polskiej 1971 1991 Kamil Ratyniecki

Książka w bardzo dobrym stanie, używana, posiada pieczątkę

Okładka miękka

Liczba stron: 276

Wydawnictwo Fundacja Polonia

Wydanie 1

ISBN 8385080031