Katarzyna Gawronowa (zm. 1991) – poetka ludowa związana z Suchą Beskidzką, jedną z ważniejszych postaci regionalnej twórczości podbabiogórskiej.

• Pisała gwarą, czerpiąc z lokalnej mowy i tradycji Beskidów.
• Jej poezja wyrastała z głębokiego zakorzenienia w kulturze ludowej – w wierzeniach, obrzędowości i religijności regionu, a także w pięknie okolicznej przyrody: gór, lasów i rzek.
• Podejmowała też tematy związane z lokalnymi legendami, m.in. Jasną Górką w Ślemieniu.
• Należała do Grupy Literackiej „Gronie", działającej przy Towarzystwie Miłośników Ziemi Żywieckiej – jednego z najważniejszych środowisk literackich Podbabiogórza i Beskidów, skupiającego regionalnych twórców od lat 60. XX wieku.
• Brała udział w wieczorach poezji, prezentując swoją twórczość – m.in. w ramach spotkania pod tytułem „Kocham cię Ziemio Żywiecka".
• Jej wiersze (m.in. „Samouk", „Cień", „Dla krytyków", „Sucha Beskidzka") trafiły do ogólnopolskiej Antologii poezji ludowej 1830–1980 opracowanej przez Jana Szczawieja, a także do regionalnego zbioru Gdy do tej Babiej Góry przyjdziesz.

Twórczość Gawronowej to typowy przykład literatury regionalnej, w której język gwarowy staje się narzędziem wyrażania emocjonalnego związku z ziemią rodzinną – siłą i pięknem beskidzkiego krajobrazu oraz duchowością zakorzenioną w lokalnej tradycji.

Katarzyna Gawron Gawronowa Dziko róża

Opis książki:

Książka dobrym stanie, lekko pożółkłe strony

Oprawa miękka z obwolutą

Liczba stron: 32

Wydawnictwo Watra

ISBN

Niski nakład 1000 egz.