Rozważania tej książki koncentrują się na dwu podstawowych funkcjach języka: reprezentatywnej w stosunku do rzeczywistości i komunikacyjnej, służącej porozumiewaniu. Każda z nich ma swe korzenie w biologicznej ewolucji Homo sapiens. Komunikacyjna wywodzi się z teorii umysłu, czyli ludzkiej zdolności do decentracji, do przyjmowania perspektywy innych, a reprezentatywna z powstania składni, unikatowego narzędzia naszego umysłu, które pozwala na tworzenie nieskończenie wielu złożonych przekazów. Te funkcje językowe realizowane są przez dwie kompetencje naszego umysłu: ściśle językową i komunikacyjną. W książce przedstawiono ich charakterystykę, rozwój, podstawy neurofizjologiczne, jak też związki z myśleniem i komunikowaniem się niewerbalnym.