Zbiór „Miłość i sztuka” to dwutomowe wydanie poezji ks. Jana Twardowskiego, jednego z najbardziej rozpoznawalnych i ukochanych poetów polskich XX wieku. W tomach tych zgromadzono wiersze z całego okresu jego twórczości – od wczesnych utworów z lat przedwojennych po dojrzałe, refleksyjne wiersze z końca życia.

To swoista poetycka autobiografia, pokazująca rozwój duchowy i artystyczny autora, którego wrażliwość i prostota słowa dotykają spraw najistotniejszych – miłości, wiary, przemijania i codzienności.

Tom 1 (1937–1984)

Pierwszy tom obejmuje wiersze młodzieńcze, pełne zachwytu nad światem i języka jeszcze nieoszlifowanego, ale już rozpoznawalnego – skupionego na człowieku, przyrodzie i Bogu. Obok refleksji religijnych pojawiają się tu także obserwacje życia zwykłych ludzi, ciepło i humor, które później staną się znakiem rozpoznawczym poety.

W tej części Twardowski uczy się pokory wobec świata, a jego poezja nabiera lirycznej prostoty i delikatnego mistycyzmu. To czas, gdy rodzi się ton czułości wobec życia – nawet w jego najbardziej kruchych przejawach.

Tom 2 (1985–1998)

Drugi tom to dojrzała faza twórczości – poezja, w której wiara splata się z codziennością, a sacrum przenika profanum. Wiersze z tego okresu pełne są łagodnej ironii, mądrości i duchowego spokoju. Twardowski mówi o Bogu, który jest bliski, cierpliwy i czuły, o miłości, która nie zawsze jest łatwa, ale zawsze potrzebna, o sztuce, która pozwala oswoić przemijanie.

Widać tu też charakterystyczny styl poety: krótkie, lapidarne zdania, nieoczywiste metafory, humor podszyty refleksją. Wiersze z tego okresu niosą w sobie dojrzałe pogodzenie z losem i wdzięczność za życie.

Główne motywy obu tomów

• Miłość – w każdej formie: ludzkiej, boskiej, przyjacielskiej.
• Wiara i wątpliwość – jako dwie strony duchowej drogi.
• Przemijanie – ukazane bez lęku, z czułością i spokojem.
• Codzienność – święta w swojej prostocie.
• Sztuka i słowo – jako sposób odkrywania sensu.

O autorze

Ks. Jan Twardowski (1915–2006) – poeta, duchowny, mistrz prostoty. Jego twórczość łączy wiarę, humor i głębokie zrozumienie ludzkich uczuć. Pisał o Bogu z bliskością, o miłości bez patosu, o śmierci z ufnością. Jego wiersze tłumaczono na wiele języków, a kolejne pokolenia czytelników wciąż odnajdują w nich pocieszenie i spokój.

Dla kogo ta książka

• dla tych, którzy szukają duchowej refleksji w codzienności,
• dla miłośników poezji pełnej ciepła i mądrości,
• dla nauczycieli i studentów literatury polskiej,
• dla każdego, kto pragnie usłyszeć, że miłość jest silniejsza niż przemijanie.

„Miłość i sztuka” to poezja, która nie poucza, lecz słucha. Jan Twardowski pokazuje, że wiara i uczucie mogą współistnieć w prostocie — w uśmiechu, ciszy, spojrzeniu, w każdym słowie wypowiedzianym z serca.

Jan Twardowski (1915–2006) – ksiądz, poeta, kaznodzieja, nauczyciel pokory wobec świata i mistrz prostego słowa. Urodził się w Warszawie, tam też spędził większość życia. Jego poezja – rozpoznawalna natychmiast po kilku wersach – wyrasta z codzienności, ale sięga głęboko w metafizykę. Twardowski pisał o Bogu, miłości, śmierci, przyrodzie, samotności i nadziei w sposób, który trafiał do każdego – wierzącego czy nie.

Droga życiowa i twórcza

Jan Twardowski studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a jego młodzieńcze wiersze publikowane w latach trzydziestych nie zapowiadały jeszcze duchownego powołania. Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej i uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie wstąpił do seminarium duchownego i w 1948 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Służył jako katecheta i rektor kościoła sióstr wizytek przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie – to tam przez lata głosił kazania, które gromadziły tłumy wiernych i artystów. W tym samym miejscu pisał swoje wiersze – krótkie, ciepłe, pełne humoru i mądrości.

Twórczość

Twardowski zadebiutował w 1937 roku tomem Powrót Andersena, ale prawdziwą sławę przyniosły mu dopiero późniejsze zbiory, m.in.:

• Znak ufności (1970),

• Nie przyszedłem pana nawracać (1986),

• Rwane prosto z krzaka (1997),

• Patrzeć sercem (2000).

W jego poezji nie ma kaznodziejskiego tonu – jest raczej czuła rozmowa z czytelnikiem. W prostych słowach potrafił mówić o tajemnicach wiary, o sensie cierpienia, o miłości, która „nigdy się nie kończy, tylko zmienia miejsce”.

Charakterystyczna dla niego była pokora wobec codzienności – dostrzegał Boga w drobiazgach: w koniczynie, w dziecku, w ślimaku. Uważał, że te najmniejsze sprawy uczą najwięcej o życiu i miłości.

Styl i przesłanie

Poezja Twardowskiego to realizm uświęcony czułością. Używał prostego języka, ale za prostotą kryła się głęboka refleksja teologiczna i filozoficzna. Często bawił się paradoksem i ironią, dzięki czemu jego wiersze nie miały patosu, a raczej ton łagodnej mądrości.

Jego twórczość była tłumaczona na wiele języków i stała się częścią duchowego dziedzictwa Polski – zarówno religijnego, jak i literackiego.

Człowiek i kapłan

Ci, którzy znali Twardowskiego, mówili o nim jako o człowieku pogodnym, nieśpiesznym, słuchającym innych z uwagą. Nigdy nie moralizował – raczej przypominał, że „świętość to nie nadzwyczajność, tylko dobroć”.
Nie szukał rozgłosu, żył skromnie, z wielkim szacunkiem do ludzi i natury.

Trzy ciekawostki o Janie Twardowskim

1. Nie miał telefonu – uważał, że prawdziwe rozmowy wymagają spotkania twarzą w twarz.

2. Kochał zwierzęta – szczególnie psy i koty, które często pojawiają się w jego wierszach jako symbole dobroci i wierności.

3. Nie lubił patosu – mawiał, że poezja religijna powinna być „uśmiechnięta”, bo Bóg nie potrzebuje smutnych słów.

Jan Twardowski pozostawił po sobie ogromne dziedzictwo duchowe i literackie. Jego poezja do dziś przypomina, że wiara to nie ciężar, lecz radość z bycia blisko człowieka i Boga.
Jak sam pisał:
„Śpieszmy się kochać ludzi – tak szybko odchodzą.”

Jan Twardowski Miłość i sztuka 2 tomy

Książki w bardzo  dobrym stanie, używane, posiadają pieczątkę,

Okładka twarda

Liczba stron: tom 1 - 466 tom 2 - 462

Wydawnictwo PIW

Wydanie 1

ISBN 9788306027235