Zanurz się w klasyce polskiej komedii, sięgając po "Dożywocie" Aleksandra Fredry w prestiżowym i kompletnym opracowaniu Biblioteki Narodowej. To klucz do zrozumienia geniuszu największego polskiego komediopisarza i obowiązkowa pozycja dla każdego badacza literatury i pasjonata teatru.

"Dożywocie" to jedna z najznakomitszych komedii Fredry, która w mistrzowski sposób łączy intrygę, dynamiczną akcję i galerię wyrazistych, pełnokrwistych postaci. Autor z właściwą sobie lekkością i satyrą ukazuje obyczaje epoki, skupiając się na motywach finansowych, miłosnych i społecznych, które do dziś pozostają zaskakująco aktualne. Temat dożywocia – umowy, która staje się źródłem nieporozumień i komicznych perypetii – jest pretekstem do błyskotliwej krytyki ludzkiej naiwności, chciwości i obłudy.

Wydanie to jest niezbędne ze względu na solidne opracowanie naukowe pod redakcją Mieczysława Inglota. Seria Biblioteka Narodowa słynie z dostarczania czytelnikom znacznie więcej niż tylko samego tekstu. Tom zawiera obszerny wstęp krytyczny, który dogłębnie analizuje samo dzieło, umieszcza je w kontekście epoki oraz dostarcza wyczerpującej biografii autora. Dzięki temu książka staje się kompletnym narzędziem do analizy i interpretacji utworu.

Ciekawostki o autorze i dziele

Aleksander Fredro (1793–1876) to niekwestionowany mistrz polskiej komedii, którego twórczość weszła na stałe do kanonu. Choć w młodości służył w armii napoleońskiej, swoje największe triumfy odniósł na polu literatury, tworząc komedie obyczajowe i satyryczne, takie jak "Zemsta" czy właśnie "Dożywocie". Charakterystyczną cechą stylu Fredry jest niezwykła dbałość o język, który potrafił być jednocześnie potoczny i wirtuozerski. Samo "Dożywocie" jest jedną z najczęściej wystawianych i analizowanych komedii w Polsce, a jej humor i błyskotliwość dialogów pozostają ponadczasowe, co świadczy o głębokiej znajomości natury ludzkiej przez autora.

Dla kogo jest ta książka?

To idealna seria i pozycja obowiązkowa dla językoznawców i bibliotekarzy, którzy potrzebują naukowo opracowanych wydań klasyki. Jest nieocenionym źródłem wiedzy dla naukowców i pracowników książki, a także studentów polonistyki, historii sztuki i teatrologii, poszukujących szczegółowej analizy dzieła i epoki. "Dożywocie" w tym opracowaniu jest także świetnym wyborem dla zaawansowanych miłośników literatury, którzy chcą przeczytać klasyczną komedię Fredry, jednocześnie zdobywając pogłębioną wiedzę na temat jej kontekstu historycznego, biograficznego i literackiego.

Aleksander Fredro (1793–1876) to postać absolutnie fundamentalna dla polskiej literatury, niekwestionowany geniusz komedii, którego twórczość, mimo upływu lat, wciąż bawi, uczy i rezonuje ze współczesnymi problemami. Jego nazwisko jest synonimem błyskotliwego dialogu, mistrzowsko skonstruowanej intrygi i niezrównanej satyry obyczajowej.

Żołnierz Napoleona i Obserwator Ludzkiej Natury

To, co czyni Fredrę postacią fascynującą, to jego nietypowy życiorys. Urodzony w arystokratycznej rodzinie, nie odebrał formalnego wykształcenia, ale za to zaciągnął się do armii napoleońskiej. Wziął udział w kampanii moskiewskiej w 1812 roku, a doświadczenia z tamtego okresu, w tym wojenne zawieruchy i obserwacja różnorodnych ludzkich charakterów w ekstremalnych warunkach, miały ogromny wpływ na jego późniejszą twórczość. Wrócił jako oficer, odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari. To wojenne doświadczenie, przeplatane z życiem w dworkach i salonach, dało mu wyjątkowo szeroką perspektywę na polskie społeczeństwo.

Rewolucja w Komedii

Fredro zrewolucjonizował polską scenę teatralną. Odrzucił panujące wówczas konwencje sentymentalne i postawił na komedię charakterów i intrygi, osadzoną mocno w polskiej rzeczywistości. Jego sztuki, takie jak "Zemsta", "Damy i huzary", "Śluby panieńskie" czy "Dożywocie", są prawdziwymi studiami psychologicznymi. Fredro z humorem, ale i z przenikliwością, demaskował przywary szlachty i mieszczaństwa: chciwość, egoizm, zaściankowość, ale także idealizm, romantyczne porywy i naiwność.

Największy fenomen jego twórczości tkwi w języku. Dialogi Fredry są wirtuozerskie, pełne potocznego uroku, frazeologicznych perełek i indywidualnych cech językowych bohaterów (np. Rejent Milczek posługujący się zdrobnieniami, Cześnik Raptusiewicz mówiący krótko i gniewnie). Te "mówiące" nazwiska i języki są do dziś wzorem mistrzowskiej konstrukcji postaci.

Konflikt i Niedocenienie

Paradoksalnie, u szczytu sławy, Fredro spotkał się z ostrą krytyką ze strony kręgów romantycznych (m.in. Seweryna Goszczyńskiego), którzy zarzucali mu płytkość, brak patriotyzmu i unikanie "wielkich" tematów narodowych. Krytyka ta sprawiła, że Fredro na długie lata wycofał się z życia publicznego i zaprzestał publikowania dramatów, choć pisał nadal "do szuflady". Dopiero po śmierci został w pełni doceniony jako autor ponadczasowy, genialny obserwator i twórca języka.

Dziedzictwo

Dziś Fredro jest filarem polskiej kultury. Jego sztuki są nieustannie wystawiane i adaptowane, a stworzone przez niego postacie, takie jak Cześnik i Rejent z "Zemsty" czy Aniela i Klara ze "Ślubów panieńskich", weszły do zbiorowej świadomości Polaków. Jego geniusz polegał na tym, że potrafił stworzyć komedie, które, choć osadzone w XIX wieku, mówią o uniwersalnych ludzkich słabościach, czyniąc je nieśmiertelnymi.

Dożywocie Aleksander Fredro Biblioteka Narodowa

Książka w bardzo dobrym stanie, używana,

Liczba stron: 150

Okładka miękka

Wydawnictwo Ossolineum

ISBN 8304002337

Wydanie 3 zmienione

Ilustracje Aleksandra Iwanowska